BRETLAND Á TÍMUM ARTHÚRS
Fyrir óralöngu var Bretlandi undir stjórn
Uthers Pendragon konungs.
Þegar Uther lést án erfingja,
liðaðist ríkið í sundur í stríðsátökum.
Margir reyndu að seila hásætið undir sig
og börðust hatrammlega og án hvíldar.
Hjörtu fólks fylltust vonleysi og kvíða.
Ríkið féll í glötun og var án leiðtoga.
Þannig að seiðkarlinn Merlín
töfraði galdrasverðið Excalibur. Hann festi það í stein
og sagði að einungis réttmætur erfingi Uthers gæti losað það.
Margir reyndu,
en aðeins einum tókst það.
Það var drengur að nafni Arthúr sem vissi ekki
að hann var hinn löngu týndi sonur Uthers.
Arthur varð mikill konungur.
Hann gerði óvini sína að bandamönnum
og sat við hringborð, svo allir væru jafnir.
Hann og riddarar hans lifðu eftir reglum riddaramennsku,
hjartahreinir og göfuglyndir.
En mesti óvinur þeirra, var Morgana, hálfsystir Arthúrs.
Hún var sannfærð um að hún væri réttmætur erfingi.
Og í örvæntingu sinni yfir að vilja eignast Excalibur
snéri hún sér að illum göldrum.
Arthur barðist gegn henni í mikilli orrustu
og fangaði hana í iðrum jarðar.
Hún sór að hefna sín grimmilega.
Löngu eftir þinn dag,
er hjörtun eru tóm
og landið er týnt og án leiðtoga á ný,
þá sný ég aftur.
Og sverðið líka.
RIDDARAR HRINGBORÐSINS
Alex, þú verður of seinn.
Allt í lagi.
Ég kem eins fljótt og ég get.
Skólabækurnar eru um allt eldhúsborðið.
Þegar þú sefur frameftir og sleppir morgunmat, er það eins og
að byrja daginn með tómar rafhlöður.
Ég veit.
Ef þú hefðir ekki beðið þar til seint í gærkvöldi...
Fjandinn.
MISHEPPNAÐ
Svona.
Þetta er raunar ekki alveg réttur litur,
en þú getur sagt að þetta sé sólgos.
Takk, mamma.
Þú ert að hlusta á BBC. Klukkan er 07:30, fréttatími hefst.
BBC fréttir klukkan 07:30.
Sérfræðingar vara við því að heimurinn
sé nú óstöðugari en hann hefur verið um aldabil.
Er einræðisherrar verða valdameiri í sífellt fleiri löndum,
eykst alþjóðleg sundrung
á ógnarhraða.
ALEX! ÞEIR ELTA MIG! HVAR ERTU, ALEX?
Ó, nei.
HVAR ERTU? ALEX HJÁLP
Afsakið mig.
Fyrirgefið.
STRÍÐ ÓGNIR
ÓTTI KREPPA
Afsakið.
Bedders!
Hefur einhver séð Bedders?
VELKOMIN Í DUNGATE-SKÓLANN
Bedders! Hvar ertu?
Sleppið mér! Látið mig vera!
Setjið mig niður!
Nei, nei og nei.
Til að lifa af í skólanum
þarftu að borga.
Þið lokið á blóðrásina hjá mér.
Það líður yfir mig.
Lækkaðu róminn eða ég slæ PIN-númerið mitt í fæturna á þér.
Hausinn fyllist af blóði.
Hann fer að springa.
Mér líður undarlega.
Hjálp!
Hjálp, einhver! - Heyrið mig!
Sleppið honum.
Nei, sko.
Þetta er litli Lego-karlinn.
Látið hann vera, sagði ég.
Af hverju?
Af því þið eruð tvö.
Hann er helmingi minni en þið og hann er vinur minn.
Æ, æ.
Hve oft þarf ég að segja þér það?
Ekki vera hetja.
Það er ekki þess virði.
Ég er kóngurinn hérna.
Ekki drukkna í pollinum.
Sjáumst, stelpur.
Farðu af mér, tittur! - Hættið þessu!
Farið frá, farið frá.
Alexander Elliot!
Þetta er loka aðvörun,
annars þurfið þið öll þrjú að sitja eftir.
Hver átti upptökin?
Enginn.
Hegðun þín hérna hefur bein áhrif á líf þitt í framtíðinni.
Þú veist það, ekki satt?
Þetta er harður heimur
sem fer sífellt harðnandi.
Milljónir barna í þessu landi
hafa forskot í lífinu, sem þú hefur ekki.
Heimurinn mun ekki breytast.
Þú þarft að breytast.
Alex, þú bjargaðir lífi mínu
og nú skulda ég þér ævarandi tryggð.
Eins og Fróði og Sómi,
eða Chewbacca og Han,
eða Asni og Shrek.
Gætum þess að taka sama strætó á hverjum morgni.
Ég bíð líka eftir þér í hádeginu og eftir skólann,
svo ef þau reyna eitthvað...
Þannig höfum við það núna.
Lance og Kaye ráða ríkjum í skólanum.
Þú getur ekkert gert.
Hvorugur okkar getur gert neitt.
Við erum ekki lengur í barnaskóla.
Við erum sama og ekkert.
Við erum ómerkilegasta og valdaminnsta fólkið í skólanum.
Heyrðu.
Heyrðu!
Ég lærði nýtt bragð.
Réttu fram hendina.
Kreistu nú eins fast og þú getur.
Abrakadabra!
Alakasamm!
Opnaðu hendina.
Bíddu, þetta er ekki rétt.
Þú átt að hafa báða.
Þetta er tvöföldunargaldur.
Hann er mjög góður þegar hann virkar.
Engar áhyggjur, Bedders.
Ég er ekki í skapi fyrir galdra.
Alex, er allt í lagi?
Er þetta nokkuð satt?
Af hverju ættirðu að stökkva á einhvern og lemja hann?
Alex.
Þau lögðu Bedders í einelti.
Ég reyndi að stöðva þau.
Enginn nefndi það.
Af hverju sagðirðu ekkert? Hví sagðirðu engum frá?
Alex, að sjá þig.
Því það myndi bara gera allt verra.
Hvernig getur sannleikurinn gert illt verra?
Þú myndir ekki skilja það.
Pabbi myndi skilja það.
Jæja,
en hann er ekki hér.
Ef hann væri hér, veit ég nákvæmlega hvað hann segði.
Hann segði að sannleikurinn og rétt breytni
gætu aldrei gert neitt verra.
Þú trúðir því alltaf áður fyrr, Alex.
Já.
Ekki lengur.
Ég finn bragðið af því - Bragðið.
Í regninu.
Skynja það í jarðveginum. - Skynja það.
Það sem þau höfðu áður
er löngu glatað.
Löngu glatað.
Þau eru sundruð. - Sundruð.
Óttaslegin. - Óttaslegin.
Án leiðtoga. - Án leiðtoga.
Án leiðtoga.
Eftir því sem þau veikjast - Veikjast.
Styrkist ég.
Styrkist.
Brátt mun myrkrið rísa.
Tími minn mun koma.
Svona nú, bannað að teikna.
Þetta er eftirseta, ekki myndlistartími.
Einbeitið ykkur.
ÞÚ
DEYRÐ
Alex Elliot!
Bíddu. Við viljum tala við þig.
Hvert ertu að fara? Ekki flýja.
Hvað er að? Við hvað ertu hræddur?
Hlauptu, náðu honum!
Kemstu ekki hraðar?
Við erum rétt á eftir þér! - Þú ert dauður, litla klöguskjóða!
Alex Elliot!
Komdu hingað, strákur!
Heyrðu, Lance! Ég náði honum.
Af hverju ertu að hlaupa?
Við þurfum að ljúka slagsmálum.
Best að fara.
Halló. Er einhver þarna?
Bedders, segðu pabba þínum að við þurfum að læra heima.
Komdu yfir garðvegginn. Þú verður að sjá hvað ég fann.
Sverðið hefur snúið aftur.
Hefur snúið aftur. Snúið aftur.
Sverðið er komið fram.
Lát ræturnar vera skilningarvit mín. - Skilningarvit.
Lát landið vera augu mín og eyru.
Augu og eyru.
Finnið þann sem losaði sverðið.
Finnið nýja konunginn.
Ég verð að eignast sverðið.
Konungurinn verður að deyja.
Finnið nýja konunginn.
Kannski er þetta hrekkur.
Eitthvað frá YouTube.
Félagsleg tilraun.
Kannski voru faldar myndavélar.
Sjáðu.
Eitthvað er skrifað á hjöltin.
Skoðaðu Google Translate.
”Gladius...
Arturi...
filius Tintageli.‟
Þetta er latína.
Þetta þýðir: ”Sverð Arthúrs, sonar Tinta-gels.‟
Hver er Tinta-gel?
Hvað ertu að gera?
Pabbi gaf mér bók fyrir löngu,
Riddara hringborðsins.
Ég kunni hana utan að.
RIDDARAR HRINGBORÐSINS
Ekki Tinta-gel. Tintagel.
Tintagel er ekki manneskja, heldur staður.
Eyja út frá strönd Cornwall.
BRETLAND Á TÍMUM ARTHÚRS
Þar eru kastalarústir.
Sumir segja að Arthúr konungur hafi fæðst þarna.
Ég fór þangað einu sinni þegar ég var fimm ára.
Pabbi minn bjó þar.
Þá sá ég hann síðast.
Þar gaf hann mér þessa bók.
Hann skrifaði meira að segja í hana. Sjáðu.
”Til Alex, fyrrum og framtíðar konungs míns. Pabbi.‟
Alex, hvað ef þetta eru skilaboð?
Hvað ef þú ert sá eini sem getur losað sverðið?
Hvað ef...?
Haltu áfram. - Þú hlærð bara að mér.
Ég lofa að hlæja ekki.
Hvað ef þetta er sverðið í steininum?
Sjáið, Excalibur.
Krjúp fyrir konungi yðar.
Já, herra.
Þú ert nánasti, elsti og langbesti vinur minn.
Ég sæmi þig riddaratitlinum...
Herra Beddersvere.
Alex, ertu með kveikt? Þú ert vonandi kominn í rúmið.
Fljótur, farðu.
Alex. - Hvað?
Heldurðu í alvöru að þetta sé alvöru sverðið í steininum?
Auðvitað ekki.
Góðan dag.
Jemundur.
Hafðu mig afsakaðan.
Ég gleymdi að hafa með fatnað í lífgefandi umbreytingunni minni.
Áttu nokkuð bjöllublóð,
mulin dýrabein eða bjórþvag?
Hvað?
Gott og vel.
Ef ekki, þarf ég kuflinn þinn.
LÖGREGLA
Ágætu lögregluþjónar. Það er varla lögbrot
að fá sér morgungöngu.
Eða að gangast í lausum klæðnaði
sem leyfir fersku lofti að leika um fellingar og afkima manns.
Vagninn ykkar virðist vera þurr og hlýr.
Farið með mig austur, tafarlaust.
RC, núll einn.
Hvar ertu?
Hvað gerðist?
VELKOMIN Í DUNGATE-SKÓLA
Takið eftir, öll sömul.
Nýr nemandi kemur í bekkinn í dag.
Má bjóða þér að kynna þig?
Heil og sæl, unga námsfólk.
Ég heiti...
Mertin.
Já, það er rétt.
Mertin Ambrosious Caledonensis.
Ég er fullkomlega eðlilegur, breskur nútíma skóladrengur.
Hafið hljóð, takk.
Nei, Bedders. Alls ekki.
Við tölum ekki við þennan strák.
Hann virðist vera svalur.
Hann er örugglega hrifinn af göldrum,
hlutverkjaleikjum og Game of Thrones.
Hlustaðu nú.
Loksins er hægt að leggja einhvern í skólanum
meira í einelti en okkur.
Við verðum að forðast hann.
Eins mikið og hægt er.
Sumir málmar eru algengir, eins og kopar
og þeir kallast grunnmálmar.
Aðrir eru sjaldgæfir og verðmætir, eins og gull
og eru kallaðir eðalmálmar.
Fyrir löngu var til fólk sem kallaðist alkemistar
og trúði að hægt væri að breyta grunnmálmum í eðalmálma.
Þessir hlutar jarðskorpunnar fela í sér mikla sögu.
Rústir, lík, merki um forna menningarheima.
Færið tunglin ykkar hægt yfir á milli þeirra tveggja.
Þá sjáið þið hvernig þessar tvær plánetur,
mynda næsta almyrkva á sólu þegar sporbaugar þeirra mætast.
Næsta?
Hvað áttu við?
Hvenær á þessi almyrkvi á sólu að verða?
Eftir fjóra daga. - Fjóra daga?
Heilagir sokkar. Þetta er hræðilegt.
Hörmung.
Ég hélt það væru fjögur ár.
Farið frá!
Ég þarf loft, rými til að hugsa!
Alexander Elliot!
Þú losaðir sverðið.
Eftir fjögur tungl verður myrkur í dagsbirtu.
Brú verður á milli heimanna tveggja,
og Morgana snýr aftur.
Ó, nei.
Legg nú á fáka þína,
klæðstu brynju þinni,
og safna liði!
Farðu burt.
Við þekkjum þig ekki og langar það ekki.
Láttu okkur vera.
Gott fólk.
Konungdæmið er í mikilli hættu
og drengurinn á meðal ykkar losaði Excalibur.
Hver mun krjúpa við fætur hans og sverja honum hollustu?
Hættu!
Hættu þessu!
Rokas sá þetta með eigin augum.
Danielle sagði þau hafa reynt að ná henni, en hún slapp.
Hann breyttist ekki í uglu, Bedders.
Hann sagði að við værum í hættu.
Hann vissi af sverðinu.
Hvernig vissi hann um það? - Ég veit það ekki.
Það er tilviljun.
Skiptir engu. Ég er búinn að ákveða mig.
Ég skila því.
Annað kvöld, eftir skóla.
Það er þýfi og er vopn.
Það brenglar allt.
Hvað ef... - Hvað ef hvað?
Ekkert.
Góða nótt, Bedders.
Mamma!
Mamma?
Mamma.
Ég verð að eignast sverðið.
Konungurinn þarf að deyja.
Mertin.
Hvað ertu að gera hér?
Bjarga lífi þínu strákur, frá þessari veru.
Skilurðu ekki
að ef ég birtist í heimi hinna dauðlegu eftir sólarlag, þá dey ég?
KJÚKLINGASTAÐUR
Hittumst hérna á morgun.
Ekki snúast undan því.
Opnaðu gluggann. Fljótur.
KASTALI MORGÖNU
Hann var barn, lafði mín.
Barn.
NIÐUR Í UNDIRHEIMANA
Drengur, varla eldri en 12 vetra.
Tólf vetra.
Það var annar, tæpast eldri en hinn útvaldi konungur.
Hann eyðilagði varðmann okkar með frumefnabreytingu.
Merlín, einnig barn.
Hef ég beðið svo lengi? - Svo lengi.
Er ég orðin svo gömul - Gömul.
Að hann hafi yngst?
Vaknið, stríðsmenn mínir. Vaknið úr dvala ykkar.
Kvöldlagið verður okkar.
Vaknið, stríðsmenn mínir. Vaknið úr dvala.
Kvöldlagið verður okkar.
Vaknið, stríðsmenn mínir. Vaknið úr dvala.
Kvöldlagið verður okkar.
Vaknið, stríðsmenn mínir. Vaknið úr dvala.
Kvöldlagið verður okkar. - Kvöldlagið verður okkar.
Kvöldlagið verður okkar. Kvöldlagið verður okkar.
Svona nú, Alex.
Tími til að koma í heim lifenda.
Þetta er ekki Excalibur.
Segðu mér satt. Hvar fannstu þetta?
Ég sagði þér það, á byggingarsvæði.
Þá skilum við því þangað strax.
Nei, þú mátt ekki fara með það.
Þú mátt ekki halda því. Alex, þetta er hættulegt vopn
og þú átt það ekki. - Jú, víst.
Ég losaði það úr steini
og eitthvað reyndi að ná því.
Eitthvað fornt og illt sem kom upp úr jörðinni.
Svo kom strákur úr skólanum og bjargaði mér.
Svo breyttist hann í uglu.
Ég var glaðvakandi allan tímann. Alveg satt.
Náðirðu í það á háaloftinu?
Alex, ég veit að þú átt erfitt núna.
Ég veit að þú saknar pabba þíns.
Hann gaf þér þessa bók
af því að hann vildi að þú yrðir góður maður.
Ekki slagsmálahundur,
eða einhver sem trúir á ævintýri
eða einhver sem ber
risastór miðaldavopn á sér.
Hví skrifaði hann þetta?
TIL ALEX, FYRRUM OG FRAMTÍÐAR KONUNGS MÍNS. PABBI.
Því honum þótti vænt um þig.
Af hverju fór hann þá.
Ég hefði kannski átt að segja þér meira um hann.
Hann barðist og hafði sína djöfla að draga.
En honum þótti vænt um þig.
Og þessu þarf að linna.
Við förum með sverðið til lögreglunnar.
Svo fylgi ég þér í skólann.
Alex.
Leggðu þetta frá þér, strax.
Nei. Ég á það.
Ég þarf það. - Ég segi þetta ekki aftur.
Ég verð að fara. Ég tek það með.
Alexander Elliot, ekki voga þér að fara úr þessu húsi.
Alex.
Fyrirgefðu, mamma.
Alex!
Mér er óglatt.
Ég hef aldrei áður verið utan skólans á skólatíma áður.
Eftirlitslaus og án endurskinsvestis.
Ég hef bara lesið um svona lagað.
Ég er ekki vanur því að það gerist.
KJÚKLINGASTAÐUR
Rólegur, Bedders.
Ég sé um að tala.
Loksins.
Takið þetta og fylgið mér.
Komið! Ég leigði húsnæði hér fyrir ofan.
Eins og ég reyndi að útskýra í gærkvöldi
eyðist lífskrafturinn hratt ef ég birtist í heimi dauðlegra eftir myrkur.
Ekki síst í baráttu við Mortes Milles.
Ég þarf sérstakt töfralyf til að endurheimta kraftana.
Bjöllublóð, mulið bein og bjóraþvag.
Ég hélt að þetta yrði vandfundið,
en kjúklingastaðurinn var með allt saman.
Í alvöru?
Rauði liturinn í gosdrykknum er úr bjöllublóði.
Vanillan í ísnum kemur úr bjóraþvagi.
Naggarnir eru aðallega bandvefur og mulin dýrabein.
Allt í allt...
afskaplega endurnærandi.
Heitirðu nokkuð Mertin?
Þú heitir Merlín. - Snjallt dulnefni, ekki satt?
Mér datt það í hug
til að geta fylgst með þér.
Ég hélt að Merlín væri gamall maður.
Þú ert eins og 16 ára.
Ég lifi aftur á bak í tímans rás.
Því lengur sem ég lifi, þeim mun yngri verð ég.
Lærirðu ekkert í þessum svokallaða skóla, drengur?
Héðan í frá eru næturnar hættulegar. Líka fyrir þig, Alexander.
Þá minnkar hálfskugginn milli ljóss og myrkurs.
Mortes Milles munu rísa á ný.
Mortes Milles?
Veran sem reyndi að drepa mig?
Fallnar stríðshetjur úr fornum orrustum.
Sálir þeirra eru í ánauð illskunnar.
Nú geta þær bara komið til þessa heims eftir myrkur.
En...
þegar þær koma...
stendur tíminn í stað
og allar dauðlegar sálir hverfa,
nema sá sem losaði sverðið og þeir sem hann slær til riddara.
Þeir losna undan álögum við sólarupprás
eða þegar upprisnum stríðsmönnum...
hefur verið tortímt.
Þess vegna hvarf mamma mín.
Þess vegna varð allt eðlilegt eftir að þú fórst.
Eftir þrjú tungl verður sólmyrkvinn.
Þá grípur Morgana tækifærið til að komast í heim hinna lifandi
til að ná aftur því sem hún glataði fyrir löngu síðan.
Excalibur.
Hver er Morgana?
Hún var hálfsystir Arthúrs konungs.
Hún er græðgi, heimtufrekja,
hefnigirni.
Og hún er vöknuð.
Af hverju, eftir allan þennan tíma?
Hafið þið séð heiminn í kringum ykkur?
Þetta land er sundrað.
Glatað og án leiðtoga. Hjörtu manna eru orðin tóm.
Þess vegna eykst styrkur hennar
og þess vegna er sverðið hér.
Á ég að stöðva hana?
Það er fáránlegt. Ég er 12 ára.
Of ungur til að bera út blöð.
Þú þarft að finna einhvern annan.
Það er of hættulegt, við deyjum.
Hérna færðu sverðið þitt aftur.
Gaman að kynnast þér og gangi þér allt í haginn.
Örlög þín eru ráðin.
Það verður ekki aftur snúið.
Þú verður að finna innganginn í Undirheimana.
Sigraðu Morgönu í hennar eigin heimi
áður en tunglið hylur sólina. Annars bíður þín...
þjóðar þinnar og landsins sem þið byggið
dauðadómur!
Þú varst valinn til að bjarga konungsríki þínu
frá þrældómi!
Jóladagur, þetta var þreytandi.
Ef ég þarf alltaf að umbreyta mér í fullorðinsham
til að leggja áherslu á mál mitt
drepst ég fyrir dagslok.
Ó!
Eru engir óglerjaðir gluggar
eða opnir reykháfar eftir í þessu guðsvolaða landi?
Mertin... Merlín, bíddu.
Hvernig finnum við innganginn í Undirheima?
Hvert förum við?
Þú ert konungur, drengur.
Þú verður að velja þína eigin leið.
Guð minn góður. Guð minn góður.
Þetta er það versta og besta
og hræðilegasta og æðislegasta og ógnvænlegasta
og dásamlegasta sem hefur komið fyrir mig.
Förum þangað sem enginn finnur okkur.
Þar sem við getum hugsað.
Komdu, Bedders. Það er hérna.
Sjáðu.
Þetta er áletrun.
Eins og í bókinni. Allt eins og í bókinni.
HVER SEM DREGUR ÞETTA SVERÐ ÚR ÞESSUM STEINI ER FYRRUM OG FRAMTÍÐAR KONUNGUR
Þetta var satt.
Hann vissi það.
Þetta er alveg eins og í öllum sögunum sem við lásum.
Arthúr konungur, Logi geimgengill, Harry Potter.
Enginn þeirra þekkir föður sinn og svo gerist eitthvað frábært.
Þeir komast að því að þeir tilheyra öflugum galdrafjölskyldum.
Það er ég, Bedders!
Mamma sagði að hann hefði barist og haft djöfla að draga.
Nú skil ég það.
Pabbi minn er hetja. Hann er lykillinn að þessu öllu.
Við verðum að fara til Cornwall. Til Tintagel.
Við verðum að finna hann.
Cornwall er óralangt í burtu.
Þú hefur ekki séð hann árum saman.
Hann veit hvar inngangurinn í Undirheima er
og hvernig á að sigrast á Morgönu.
Hann einn getur hjálpað okkur.
Sjáðu, Alex.
Það er þegar orðið dimmt.
Merlín sagði að nóttin yrði hættuleg.
Að hálfskugginn milli ljóss og myrkurs minnkaði.
Hann sagði
að Mortes Milles myndu rísa á ný.
Halló, strákar.
Flott sverð. Virðist raunverulegt.
Já. Mjög verðmætt.
Erum við að leika okkur? Skemmta okkur með ímyndunaraflinu?
Okkur langar að leika. Megum við vera með?
Leyfðu okkur að prófa þetta. Við skilum því, ég lofa.
Sjálfsagt. Gerðu svo vel.
Þú þarft bara að losa það úr steininum.
Ekkert mál.
Afsakið, dömur.
Svona nú.
Vertu kyrr. Finndu eitthvað til að verja þig.
Hvað ætlarðu að gera?
Eins og Merlín sagði. Safna bandamönnum.
Lof mér að prófa.
Allt í lagi. Tilbúinn.
Einn, tveir, þrír.
Bara ég get losað það úr steininum. Ég er fyrrum og framtíðar konungur.
Ég losa það. Þið megið halda á því.
Krjúpið og ég slæ ykkur til riddara.
Jeminn, þú ert svo mikill nörd.
Ertu konungur? Í alvöru?
Þú ert ekki konungborinn. Hvers konar konungur ertu?
Kannski Burger King. - Of lítill til að vera King Kong.
Hann gæti verið konungur ljónanna.
Jæja, Simba. Losaðu sverðið.
Sverjið þið að þá megi ég slá ykkur til riddara?
Við sverjum það.
Afsakið mig.
Krjúpið nú á kné.
Glætan. Ég krýp ekki. Ekki fyrir neinn.
Gerðu það. Leikum okkur.
Ég slæ þig til riddara, lafði Kaye.
Jæja, þá. Drífðu í þessu.
Ég slæ þig til riddara, herra Lance.
Hvað ætlarðu að gera núna, Palli pungbindi?
Fremja seið? Galdra fram dreka?
Nokkurn veginn.
Kvöldlagið verður okkar.
Áfram! Felið ykkur!
Lance! Hlauptu!
Lance! Stattu upp!
Hreyfðu þig!
Þarna er annar.
Komdu, Lance!
Hlauptu!
Hraðar!
Áfram! - Flýtið ykkur!
Segðu að þetta sé draumur.
ELDFIMUR VÖKVI
Hjálpið mér!
Þeir eru þarna.
Af stað. - Hlaupið!
Hraðar. Frá!
Flýttu þér. - Bíðið!
Bíðið!
Hjálp! Þeir eru rétt fyrir aftan mig.
Komdu, Bedders!
Hjálp!
Hlauptu, Bedders!
Ekki skilja mig eftir. - Áfram!
Hjálp. - Hjálp!
Hjálpið okkur. Einhver!
Hjálp.
Það er enginn hérna. Allir eru horfnir.
Hvað gerðist?
Hvert fóru allir? Af hverju eru þessir bílar mannlausir?
Þetta er eins og Merlín sagði. Allir eru horfnir.
Alex, hvað ertu að gera?
Alex. Hlauptu. Alex!
Þeir eru úr beinum. Við getum drepið þá.
Tveir í viðbót. - Við getum ekki flúið þá.
Hvað eigum við að gera? - Kann einhver að keyra?
Flýttu þér, Bedders! - Áfram!
Inn í bílinn.
Farðu af mér!
Við hristum einn af okkur.
Hann nálgast. Vinstra megin.
Bíðið aðeins lengur.
Vá!
Æ, æ.
Náðu þeim síðasta, og þá fellur allt í eðlilegt far aftur!
Haldið ykkur!
Hvar lærðirðu að keyra?
Í Mario Kart.
Hvað?
Bílarnir! - Stoppaðu!
Stoppaðu.
Kaye, takk.
Þú bjargaðir okkur.
Ég ætlaði að segja það sama.
Já, ég líka.
Svo mundi ég að þú plataðir okkur í þetta.
Þú kemur heim til mín
og ferð ekki fyrr en þú hefur útskýrt nákvæmlega hvað kom fyrir.
Jæja, spólum til baka.
Viljið þið að ég sleppi því að kýla ykkur?
Já, takk.
Viljið þið að við skrópum í skólanum á morgun,
förum til Cornwall með skrýtna nýja gaurnum,
finnum týnda pabba þinn, drepum einhverja djöflaseiðkonu,
og björgum Bretlandi frá ánauð? - Já.
Af öllu fólki í heiminum
og þótt þegar sé til konungsfjölskylda, ert þú hinn eini sanni konungur?
Treystu mér, ég er jafn hissa og þið.
Eitt skil ég ekki.
Af hverju ætti fólk eins og við að hjálpa fólki eins og þér?
Af hverju ættum við að vilja sjást með þér?
Því ég þekki enga sterkari en ykkur.
Við gættum hvers annars í hita leiksins.
Og björguðum lífi hvers annars án þess að hika.
Og það er einmitt það sem Arthúr konungur gerði.
Hann gerði óvini sína að bandamönnum.
Hann sameinaði óvinafylkingar Bretlands
og myndaði flokk trúfastra riddara.
Saman sigruðust þau á óvini sem var stærri en þau öll til samans.
Og hugsið út í það. Trúföstustu riddarar Arthúrs konungs
hétu Lancelot, Kay og Bedivere.
Hvað með það?
Þið heitið það.
Almáttugur. Það er rétt hjá honum.
Goðsögnin segir að riddarar Arthúrs sátu við hringborð
svo allir voru jafnir.
Og sjáið...
Lyftu upp hliðunum, Bedders.
Sko? Ekkert af þessu gerðist fyrir slysni.
Þetta eru örlögin.
Þetta átti að gerast.
Telja þau sig sem sagt vera riddara?
Þau eru galin.
Galin.
Beddersvere-strákurinn er kjarklaus.
Kjarklaus.
Ekkert án vinar síns.
Ekkert.
Lance-strákurinn er gráðugur.
Gráðugur.
Hann ætlar sjálfur að eigna sér sverðið.
Eigna sér sverðið.
Kaye-stelpan er snjöll, en óreynd.
Óreynd.
Skuldbundin stráknum.
FÓR AÐ BJARGA BRETLANDI ENGAR ÁHYGGJUR!
Sjálfur hengir strákurinn sig á goðsagnir.
Treystir á lygar.
Ég mun notfæra mér veikleika þeirra.
Veikleika.
Trú þeirra mun hrynja til grunna.
Hrynja.
Von þeirra mun breytast í hatur.
Hatur.
För þeirra verður dauðadómur þeirra.
£2 UK RÚTUR
Hvað ertu að gera?
Vel gert, Alexander.
Þú lifðir nóttina af ómeiddur, fannst tvo nýja bandamenn
og bjóst til frábæra áætlun.
Að fara til Tintagel, finna týndan föður þinn,
sem hjálpar þér að finna innganginn að Undirheimum
og tortíma Morgönu.
Finnst þér það frábær áætlun? Í alvöru?
Auðvitað.
Tintagel-eyja er fæðingarstaður Arthúrs konungs.
Hún er kynngimögnuð.
Mortes Milles geta ekki snert þig þar.
Herra Lance, lafði Kaye.
Gleður mig að kynnast ykkur.
Gerðu okkur greiða.
Ekki tala við okkur. Við viljum bara slást.
Það er tæpast riddaralegt viðhorf, ungi maður.
Hvar er virðingin fyrir reglum riddara?
Þú hlýtur að kannast við reglur riddaramennsku.
Bílstjóri. Stöðvaðu rútuna undir eins!
Reglurnar eru hornsteinn siðmenningar,
sjálfur grunnurinn sem þessi þjóð byggir á.
Ef þú þekkir þær ekki er allt þetta ferðalag vonlaust!
Hvaða rugl er þetta?
Af hverju fórum við úr rútunni?
Styttri leið.
Eltið mig. Fljótt. Ekkert hangs.
Stans!
Fylgist nú vel með.
Allir göfugir riddarar fylgja reglum riddaramennskunnar.
Að fylgja reglunum frá því sverðið er losað
gerir mann hjartahreinan.
Aðeins hjartahreinn riddari getur drepið Morgönu.
Þið verðið að leggja eftirfarandi á minnið.
Fyrsta regla. Heiðrið þá sem ykkur þykir vænt um.
Auðvelt.
Því þú elskar sjálfan þig.
Önnur regla. Forðist að móðga af ásetningi.
Hvað er ”ásetningur‟?
Kínverskur matur, held ég.
Það er ekki kínverskur matur.
”Ásetningur‟ þýðir að gera eitthvað viljandi eða að tilefnislausu.
Það þýðir að vera ekki dónalegur, blóta eða vera andstyggilegur.
Fínt er. Ekki horfa á mig.
Þriðja regla.
Segðu alltaf sannleikann.
Aftur auðvelt.
Þetta er lygi.
Fjórða og síðasta reglan.
Ljúktu öllum verkefnum sem þú tekur þér fyrir hendur.
Ef einhver af þessum reglum er brotin
frá því að sverðið var losað,
lýkur förinni áður en hún hefst.
Ég vona að það sé ekki vandamál.
Merlín litli! Hvað ertu að gera?
Við göngum ekki til Cornwall!
Það gerum við ekki.
Öldum saman hafa sagnfræðingar velt fyrir sér tilgangi Stonehenge.
Var það hof, grafreitur eða einhvers konar stjörnuúr?
Auðvitað ekki, fávísi afglapi!
Stonehenge er samgöngumiðstöð.
Þótt Rómverjar hafi skemmt það að hluta, virkar það enn.
Afsakaðu.
Almenningur má ekki nálgast steinana án viðeigandi heimildar!
Heyrðu, bíddu. Verðir!
Komið.
Sjáið. Þeir eru allir tengdir.
Allir steinaldar bautasteinar landsins.
Þeir voru reistir sem galdra-leiðakerfi,
sem ykkar einlægur hannaði.
Við erum nú í Bodmin-mýri,
225 kílómetra frá Stonehenge.
Örstutt og hressandi
32 kílómetra ganga í vestur leiðir okkur að Tintagel-eyju!
Hvað sagði hann?
Sagði hann 32 kílómetra ganga?
Verðugasta leiðin, ungu vinir mínir,
er sjaldnast sú auðveldasta.
Komdu, Bedders. - Ég er að koma.
Komdu, Lance! - Mér finnst þetta ömurlegt.
Ég hef aldrei á ævinni gengið jafn langt.
Ef ég hefði símasamband væri ég búinn að panta leigubíl.
Fullkomið.
Stönsum aðeins hér. - Guði sé lof!
Ekki til að hvíla okkur.
Til að æfa okkur. - Hvað?
Alexander, réttu mér sverðið.
Þið þurfið öll að fá vopn til að læra grundvallaratriðin.
Einfaldur tvöföldunargaldur fyrir málmhluti ætti að nægja.
Hvað ertu að gera?
Ég galdra í tómstundum, en ég kann ekkert á tvöföldunargaldra.
Ég tek þetta upp og reyni að æfa mig heima.
Ég verð afar hrifinn ef þér tekst það.
Vá!
Jæja. Þið þurfið að berjast við her,
tortíma djöfli og bjarga ríkinu.
Hefjum leikinn.
Vopn ykkar eru þung og klunnaleg,
en þið eruð fim og létt á fæti.
Notfærið ykkur það.
Fullorðnir stríðsmenn verja ekki allan líkamann með sverði,
né nýtist þyngd sverðsins til að sveifla því hraðar.
Notið gáfur ykkar.
Verið hugrökk og einbeitt.
Og...
Gangi ykkur vel.
Vel með hvað?
Hvað er hann að gera?
Ég ætla að ná í mat.
Verðlaun eftir að þið sigrist á óvinum ykkar.
Ég ætla ekki að sigrast á neinu. Ég hef fengið nóg og er farinn.
Slepptu mér!
Heyrðu!
Verjist greinunum.
Það er verið að kenna okkur. - Ég veit.
Komdu þá bara!
Viltu þetta?
Smakkaðu nú!
Sjáðu hvað það gerir.
Náði þér!
Leiðangurinn verður þeirra bani.
Ég verð að eignast sverðið.
Verð að eignast það.
Hjálp! Eitthvað heldur í mig.
Bedders, gættu þín!
Kjarklaus.
Lance! Kaye! Hjálp!
Hjálp! Flýtið ykkur.
Það ætlar að taka sverðið. Ég kafna. Hjálp!
Hjálp! - Haldið þeim í burtu.
Hjálpið okkur. - Hvað ertu að gera?
Lance, hjálp.
Taktu sverðið og otaðu því.
Hjálpaðu mér.
Ef þú ert fyrrum og framtíðar konungur, geturðu bjargað þér.
Ekki Lance. Nei!
Lance! - Lance. Hvað ertu að gera?
Þau drepa þig. Þau drepa okkur öll.
Lance, hjálp! - Hjálp!
Komið og náið í það.
Sýnið hvað í ykkur býr, heimsku sprek.
Hjálp. Ég næ ekki andanum. - Nei! Það dregur mig niður!
Ég næ ekki andanum. Hjálp! - Bedders! Lance!
Hjálpið mér! - Kaye!
Hjálp!
Merlín!
Hjálp! - Merlín, hjálpaðu okkur!
Ég næ ekki andanum.
Merlín!
Hjálpaðu okkur. - Merlín!
Merlín!
Hjálpaðu okkur.
Ég næ ekki andanum.
Merlín. Sjáðu.
Fljótt!
Merlín!
Merlín.
Ertu ómeiddur?
Hún er enn öflugri en ég óttaðist.
Bjöllublóð.
Mulin dýrabein, til að lífga hann við.
Það stoðar ekkert. Það er úti um mig.
Þið eruð ein fram til sólarlags.
Merlín. Ekki fara.
Merlín.
Ef þú hefðir hjálpað hefðum við getað hrakið þau burt.
Þú næstum drapst okkur öll.
Komdu með sverðið.
Glætan.
Ég sagði þér það.
Ég er konungur hérna.
Kaye, gerðu það.
Hvað eigum við að gera, Alex?
Merlín kemur ekki aftur fyrr en sólin rís.
Mortes Milles koma á eftir okkur við sólarlag.
Við erum ekki með sverðið. - Bedders.
Ég er að reyna að hugsa.
Hættu að tala.
Nei.
Þú segir mér að hætta að tala, en ég hef alltaf rétt fyrir mér.
Núna...
Nú ætla ég að bregðast við.
Bedders, bíddu!
Vatnið fer dýpkandi.
Mér er sama.
Skilaðu sverðinu.
Þú átt það ekki. Alex losaði það.
Það valdi hann. Hann á það.
Aftur sama sagan.
Nú lærir hann.
Látið hann vera!
Látið hann vera, sagði ég.
Af hverju?
Því þið eyðileggið alltaf allt.
Því þú ert lygari, svindlari og hrellir.
Þú ert illgjarn.
Ég hefði ekki átt að hafa ykkur með.
Þú hugsar bara um sjálfan þig. - Hvað með það?
Ég veit af hverju þú hrellir, svindlar og lýgur.
Það á við um ykkur bæði.
Þið eruð hrædd.
Þið eruð ekkert annað en núll og nix.
Þið óttist að áorka engu og ekkert verði úr ykkur.
Þið haldið að mestu skipti hve sterk eða rík þið eruð.
Þegiðu og berstu!
Svona á þetta ekki að vera. Þess vegna kom sverðið fram.
Þess vegna reynum við að breytast. - Hver gerði þig betri en aðra?
Hver gerði þig konung?
Lance, ekki!
Þú braust það.
Þú braust Excalibur.
Þú skemmdir allt.
Það er rétt.
Farðu burt.
Hugsaðu um sjálfan þig eins og venjulega.
Kannski er þetta rétt.
Kannski er hann lygari og svindlari og hrellir.
Kannski er hann hræddur og sjálfselskur.
Og við bæði.
Hví ekki?
Þannig virkar heimurinn.
Ekkert sem þú eða aðrir gera mun breyta því.
Fyrirgefðu stríðnina.
Fyrirgefðu að hann braut sverðið.
Við erum ekki riddarar.
Vorum aldrei og verðum aldrei.
Betra að þú sért án okkar.
Nei. Þú hefur rangt fyrir þér.
Þið þurfið að taka þátt.
Þið eruð herra Lancelot og lafði Kaye.
Við þörfnumst ykkar.
Það er of seint.
Nei.
Réttu mér bókina.
Bókin veit hvað skal gera.
FRÚIN Í VATNINU
Vatnameyjan, sú sem gætir Excalibur.
Hún finnst í öllum vötnum. Kannski er hún í þessu.
Sé ég fyrrum og framtíðar konungur,
séu Lance, Kaye og Bedders
trúfastir, hugrakkir og verðugir riddarar mínir
og séu þetta eru örlög okkar,
bið ég þig, Vatnameyja,
að skila Excalibur.
Ég hélt að nú yrðu töfrar.
Jæja, þá.
Það mátti reyna.
Heyrið.
Heyrið! - Alex!
Bedders!
Vá.
Þú átt þetta, hygg ég.
Og þú átt þetta.
Við erum þurr.
Héðan í frá höldum við hópinn.
Sem jafningjar.
Engin svik. Engar lygar.
Engar móðganir.
Enga uppgjöf.
Heitið því.
Ég heiti því.
Látum við þetta þá gott heita?
Lance.
Halló.
Er í lagi með ykkur, krakkar?
Þakka þér. Þakka þér, Guð.
Þið eruð eins og hermenn í stríði.
Hvað voruð þið að gera? Útivistardagur? Skólaferðalag?
Týnduð þið hópnum?
Heyrðu mig...
Þetta hljómar mjög undarlega,
en ekki hafa áhyggjur þótt við hverfum og hestarnir líka.
Ég lofa að skila þeim.
Hvað sagðirðu?
Vá, þau hurfu.
Alex, sverðið.
Ég held að við þurfum að læra að sitja hest.
Þeir eru allt of litlir. Þeir eru fyrir smástelpur.
Þessir dauðu voru tvöfalt stærri.
Gerið eins og stökkvararnir í sjónvarpinu.
Toga í tauminn þeim megin sem á að beygja. Stíga upp og niður í hnakknum.
Þeir eru á leiðinni. Ég finn það.
Kjarklaus.
Þeir eru komnir!
Þeir eru rétt fyrir aftan okkur. - Af stað, á stökk!
Ég veit ekki hvað ég er að gera. - Ég get þetta ekki!
Ég dett af baki!
Gráðugur.
Óreynd.
Þessa leið, inn í skóginn!
Trén munu hægja á þeim!
Áfram, litli hestur. Farðu hraðar!
Þeir eru að ná okkur!
Leiðangurinn verður hans bani.
Ég náði einum!
Hann náði einum!
Bedders datt af baki.
Náðu í hann. Við dreifum athygli þeirra. Þeir elta sverðið.
Bedders, ég er að koma!
Kjarklaus.
Hraðar, Alex!
Ekkert.
Komdu, Bedders.
Af stað!
Bedders, þér tókst það.
Ó, nei.
Stökkvið!
Mér tókst það!
Ríðið eins hratt og þið getið.
TINTAGEL 7 KÍLÓMETRAR STRANDVEGUR
Ég er með hugmynd.
Af baki. Eltið mig.
Hvað er hann að gera? - Alex!
Förum.
Þarna er hún. Tintagel-eyja.
Vitið þið...?
Setjumst þétt saman til að hlýja okkur.
Glætan. Ég sest ekki upp að neinum.
Ég geri ekkert þess háttar.
Gangi þér vel, Alex.
MÓTEL
Alveg kyrr.
Halló.
Getur þú hjálpað mér?
Ég heiti Alexander Elliot.
Ég er að leita að pabba mínum.
Manstu nokkuð eftir mér?
Ég heiti Sophie.
Ég er föðursystir þín.
Afsakaðu að ég góni á þig, en þú ert mjög líkur honum.
Ég verð að tala við hann. Það er mikilvægt.
Mikilvægara en nokkuð annað.
Komstu sjálfur alla leið hingað frá London?
Veit mamma þín að þú ert hér?
Við þurfum að hringja í hana. - Nei, þetta tengist henni ekkert.
Gerðu það, ekki.
Ég verð að gera þetta á eigin spýtur.
Hvað sagði mamma þín þér um hann?
Að þau hefðu eignast mig mjög ung.
Hann þyrfti að sinna öðrum málum.
Hann hefði djöfla að draga.
Ég vissi ekki hvað hún átti við, en nú veit ég það.
Er það?
Þú þarft ekki að ljúga að mér.
Ég veit hver hann var.
Af hverju viltu þá finna hann?
Hvað áttu við?
Hann var fyllibytta.
Hann var reiður út í allt og alla.
Hann var ekki góður maður, Alex.
Hann bjó hér um hríð, fyrir mörgum árum.
Þá kom mamma þín með þig til að hitta hann.
Hún hélt að hann hefði breyst, en svo var ekki.
Ég veit ekki hver hann er lengur.
Eins og þú sagðir, hann hafði sína djöfla að draga.
En ég átti við alvöru djöfla.
Galdradjöfla,
eins og Arthúr konungur barðist við.
Þú skilur ekki. Ég er fyrrum og framtíðar konungur
og hann vissi það.
Hann skrifaði mér þessi skilaboð og hann bíður eftir mér.
Alex.
Mamma þín keypti bókina handa þér.
Þetta er skriftin hennar.
Frá, ég vil losa það. - Ég á!
Ég vil vera konungur. - Ég vil vera drottning.
Ég vil vera konungur.
Alex, hvað gerðist?
Fannstu hann? - Hvað sagði hann?
Pabbi minn er ekki hérna.
Hann er engin hetja.
Honum var sama um mig
og hann vildi ekki þekkja mig.
Hann gaf mér ekki einu sinni bókina.
Mamma mín laug að mér.
Þetta er allt lygi.
Ég hata hana!
Heyrðu, Alex.
Sjáðu svolítið.
Réttu fram hendina.
Kreistu nú eins fast og þú getur.
Og opnaðu hendina.
Mér tókst það. Ég var andvaka, svo ég æfði mig
og nú get ég það.
Ég get galdrað í alvöru.
Þú mátt ekki gefast upp, það er bannað.
Við erum Han og Chewie, Fróði og Sómi.
Við megum ekki gefast upp. Sjáðu hverju við höfum áorkað.
Þetta er rétt.
Þú lifðir af þrjár nætur gegn Mortes Milles.
Hundruðum þeirra.
Allir leðraðir og brennandi, með hálf andlit og allt.
Þú komst okkur hingað.
Þú breyttir okkur úr óvinum í bandamenn.
Eins og Arthúr konungur, eins og í goðsögninni.
Þú losaðir Excalibur. Ekkert annað skiptir máli.
Þessi bók sem þú ásælist...
Ekki sem verst.
Fallegar teikningar, en...
ekki alveg nákvæmar.
Mundu að goðsagnir eru bara sögusagnir,
sem hafa lifað af aldirnar.
Ritaðar og endurritaðar, sagðar og endursagðar.
Stundum af þeim ríku og valdamiklu
svo þeir gætu haldið völdum.
Sverðinu er sama hverjir foreldrar þínir eru.
Það velur ekki eftir erfðum eða fjölskyldutengslum, Alexander,
heldur eftir hjarta og huga.
Ef goðsögn þín segir annað, þá þarftu kannski
að endurskrifa hana.
Nú erum við aftur á upphafsreit.
Við vitum ekki hvar inngangurinn í Undirheima er
og aðeins ein nótt þar til sólmyrkvinn verður.
Þú ert konungur, Alexander.
Leiðtogi, ekki áhangandi.
Þú þarft ekkert nema það sem þú hefur nú þegar.
KASTALI MORGÖNU
Ég skil núna.
Ég veit hvar hann er.
Þetta er fínt.
Fyrirgefið, þetta er neyðartilfelli.
Afsakið. - Víkið. Þetta er brýnt verkefni.
Rýmið til. Takk fyrir.
Þetta er sami staður.
Glastonbury Tor.
Þar barðist Arthúr við Morgönu.
Lance, Kaye, farið meðfram klettabrúninni.
Finnið hestana og tjóðrið þá efst í götunni.
Hittumst svo í spilasalnum.
Bedders, þú kemur með mér.
Við erum riddarar.
Við þurfum að ljúka verkefninu.
CAMELOT-SKEMMTANIR
FALINN FJÁRSJÓÐUR
Leiðin er greið. Áfram, Bedders.
Það virkar.
Bedders, þú ert snillingur.
Halló. - Halló.
Við ætlum að fá brynjur, takk.
Takið þið við smámynt?
Sólin sest.
Ef þið sigrið hana ekki, er þetta síðasta sólarlagið.
Á morgun mun tunglið hylja sólina og allt glatast.
Þetta er ykkar bardagi, ekki minn.
Ferðist með aðgát.
Verið hugrökk, að hætti riddara.
Munið eftir reglunum.
Það er enginn inngangur.
Það er ekkert hérna.
Ég skil ekki.
Alex, sjáðu.
Ég ætla að prófa eitt.
Þetta er of óhugnanlegt.
Eins og enginn hafi verið hér öldum saman.
Ekki síðan á miðöldum,
þegar Arthúr fangaði Morgönu.
Við erum þau fyrstu.
Fjórar dyr.
Kannski getum við hvert tekið eina.
Ef þetta er brella?
Hvað ef hún vill aðskilja okkur?
Einmitt. Höldum hópinn, hvað sem gerist.
Hvaða dyr?
Bíðið. Sverðið segir okkur það.
Það er hérna, á bak við vínviðinn.
Sjáið veggina.
Þeir hreyfast.
Þeir elta okkur.
Þeir eru alls staðar!
Höldum hópinn. Myndum hring.
Þeir eru of margir!
Lance!
Kaye!
Alex!
Þeir náðu mér!
Alex, sjáðu.
Þú verður að fara strax.
Ég held þeim frá.
Núna.
Náðu henni!
Alex, við erum hér uppi!
Alex!
Hún er hérna. Farðu varlega.
Slepptu þeim!
Velkominn, drengur.
Drengur.
Ég hef fylgst með þér.
Þér.
Þú hefur ferðast svo langt.
Svo langt.
Barist svo hugdjarflega.
Hugdjarflega.
Ég hef séð heim þinn.
Hvernig þú lifir.
Það sem þú trúir á.
Hverjum þú treystir.
Það eru allt lygar.
Merlín laug að þér.
Móðir þín laug að þér.
Í þér er ekkert konunglegt blóð. Þú hefur engan her.
Þú getur ekki farið með sigur af hólmi.
Heimurinn er rotinn, Alexander.
Það er ekki satt!
Víst er það satt.
Þú leitaðir sannleikans, barn,
og þú fannst hann.
Þú ert ekkert annað en aumur þræll. - Þræll.
Þekktu stöðu þína. - Stöðu.
Enginn nema ég er á lífi af Pendragon-ættinni.
Ég á þetta ríki.
Ég á þetta sverð.
Ég á þig.
Það er rétt.
Ég er ekkert.
Taktu það.
Lance, Bedders, Kaye, fljót! Þessa leið.
Okkur tókst þetta.
Þetta var ótrúlegt.
Hyllum fyrrum og framtíðar konunginn.
Nei, ekki.
Í alvöru, ég skammast mín.
Ef þau finna okkur með Excalibur, taka þau það af okkur.
Áhættan er of mikil. - Það er rétt hjá þér.
Er Vatnameyjan í alvöru í öllum vötnum
í öllu Bretlandi?
Líka í sundlaug?
Eða vatnsfötu? - Eða polli?
Farið frá.
Það er þá líklega þannig.
Sjáumst, sverð.
Sjáumst þegar við sjáumst.
Hvert ætlarðu, Alex?
Ætlarðu ekki heim?
Ég ætla yfir veggina. Svo í gegnum gluggann baka til.
Af hverju?
Ég get ekki hitt hana, Bedders.
Ekki í kvöld. Ég er of þreyttur.
Hvað ætlarðu að segja henni?
Það sama og þú. Sannleikann.
Þau munu ekki trúa okkur. Enginn mun gera það.
Hvað með það?
Þessu er lokið.
Góða nótt, herra Beddersvere.
Þetta var frábært ævintýri.
Já, svo sannarlega.
Góða nótt, yðar hátignartign.
Þetta virkaði ekki. Hún er ekki dauð.
Nei.
Þú særðir hana bara.
Hún er nú enn reiðari og staðráðnari og sólmyrkvinn er eftir sex tíma.
Af hverju? Ég gerði allt sem þú sagðir mér að gera.
Hugsaðu, drengur. Hugsaðu!
Reglurnar.
Það hljóta að vera reglurnar.
Ég forðaðist að móðga einhvern viljandi.
Ég sagði alltaf sannleikann.
Ég þraukaði.
”Heiðra þá sem þú elskar.‟
Mamma.
Alex.
Hvernig gastu gert þetta?
Lögreglan leitaði að þér. Ég var svo áhyggjufull.
Guði sé lof að þú sért kominn.
Mamma, ég verð að segja þér dálítið.
Við fórum í leiðangur til Tintagel.
Ég hitti Sophie, frænku mína.
Ég veit. Hún hringdi.
Ég veit að þú gafst mér bókina.
Ég veit...
Hann áritaði hana ekki.
Heldur þú.
Ég veit að pabba var sama um okkur.
Mér þykir þetta leitt, Alex.
Fyrirgefðu að ég laug, en ég...
Ég vildi bara að þú héldir að hann væri góður.
Ég hélt að ef þú vissir sannleikann,
yrðirðu sár og myndir breytast.
Nei, ég biðst fyrirgefningar.
Fyrirgefðu hve reiður ég var þér.
Ekkert er þér að kenna.
Ekkert.
Þú vildir bara vernda mig.
Nú þarftu þess ekki lengur.
Ég þarf að gera dálítið.
Fara í skólann.
Ég tek sverðið með.
Við þurfum að ræða saman um þetta sverð
og þetta Arthúrs konunga-mál.
Gerum það, en fyrst verð ég að sýna þér dálítið.
Allt sem ég sagði um sverðið er satt.
Ég get sannað það.
En fyrst verðum við að lofa að ljúga aldrei framar að hvoru öðru.
Að treysta alltaf hvoru öðru, sama hvað gerist.
Lofarðu því?
Ég lofa.
Ég lofa líka.
Ekki verða hrædd. Skilið?
Vatnameyja.
Þetta er Alexander Elliot.
Ef leiðangur minn er göfugur og trúr,
skilaðu þá Excalibur.
Ég sagði ykkur að fylgja reglunum,
en braut þær sjálfur.
Morgana er á lífi.
Nei. - Þú ert að grínast.
Hún snýr aftur.
Í raunheima.
Því þurfum við varnir.
SKÓLI ÍÞRÓTTASALUR
Virki, kastala.
Mortes Milles munu rísa upp úr landinu hinum megin við veginn.
Þeir gera beina atlögu
og verða ótal margir.
Sólmyrkvinn gefur okkur eitt forskot.
Það er hvorki nótt né dagur.
Merlín getur því barist með okkur í þetta skipti.
Við eigum ekki möguleika ef við stöndum ein.
Við þurfum að mynda her.
Ég treysti á ykkur þrjú að vera góðar fyrirmyndir.
Svo allir, sem koma saman eftir skóla til að horfa á sólmyrkvann,
hegði sér vel.
Er það skilið?
Já, fröken. - Allt í lagi.
Af hverju nálgast öll þessi börn okkur?
Og hvað í ósköpunum eruð þið að gera,
í skólanum að morgni dags,
svona klædd?
Við ætlum að bjarga Bretlandi frá ánauð fornrar illsku, fröken.
Frímínúturnar eru búnar. Myndið röð hratt og hljótt.
Allir í röð. Frímínúturnar eru búnar.
Öll saman í hóp.
Verið rösk.
Þessi drengur er með áríðandi tilkynningu.
Ég heiti Alexander Elliot.
Fyrir nokkrum dögum fann ég sverð í steini.
Síðan komst ég að því að þetta var ekki bara sverð.
Þetta var sverðið í steininum.
Excalibur.
Ég veit að það hljómar fáránlega,
en þetta er satt og ég get sannað það.
Þessi strákur, Mertin,
er í raun seiðkarlinn Merlín.
Ef þið trúið mér ekki,
fylgist þá bara með.
En niðurlægjandi.
Þögn. Hlustið.
Ríkið er í hættu.
Norn að nafni Morgana
hefur dvalist neðanjarðar öldum saman
og beðið þess að snúa aftur og hneppa okkur í ánauð.
Nú er komið að því.
Eftir tvo klukkutíma verður sólmyrkvi.
Morgana og her hennar af uppvaknings riddurum
munu ráðast á skólann.
Við þurfum á hjálp ykkar að halda til að sigrast á henni.
Þið þurfið bara að krjúpa á kné og láta Alex slá ykkur til riddara.
Allir sem gera það fá sverð og brynju.
Þetta er enginn leikur.
Þetta er alvörumál.
Logandi sverð, eldspúandi hestar.
Bjóðið ykkur aðeins fram séuð þið tilbúin.
Við Bedders þoldum ekki Lance og Kaye.
Og það var gagnkvæmt.
Við vorum svarnir óvinir.
Nú vitum við að illskan virkar þannig.
Hún snýr fólki gegn hverju öðru til að dreifa athyglinni frá sér.
Hún veit að ef við berjumst saman
á hún enga möguleika.
Hver stendur með okkur í dag?
Hver vill leggja sitt af mörkum til bjargar vini,
framtíð og landi sínu?
Hver gengur til liðs við okkur?
Activa.
Vel á minnst.
Þetta kemur í stað kennslustunda í dag.
Fyrirgefðu, Pam, að við grípum fram í.
Var ekki bara frí til að sjá sólmyrkvann?
Enginn sagði neitt um sögutengt leikrit.
Ellefti bekkur á að fara í gegnum erfiðan yfirlestur í dag.
Ég var að prenta þetta.
Dömur mínar og herrar! Má ég fá athygli ykkar í smástund.
Hvað heitirðu?
Hector.
Ég slæ þig til riddara, herra Hector.
Taktu skjöld.
Taktu skjöld, farðu að næsta borði.
Taktu sverð. Gott.
Taktu sverð.
Reisið varnarveggina! Leggið reipin út!
Áfram, áfram!
Bindið tvö reipi á hvern stökkhest.
Eins fljótt og þið getið verið svo viðbúin að toga upp!
Afsakið, dömur mínar og herrar.
Mætti ég fá bíllyklana ykkar lánaða?
Fyrsti bíllinn vinstra megin. Þið farið að þeim fyrsta hægra megin.
Rösklega nú. Vel gert.
Eitt lyklasett á mann.
Gott. Af stað.
Og einn!
Verja til vinstri.
Og tveir!
Verja uppi.
Og þrír!
Verja til hægri.
Og fjórir!
Sundur með fætur.
Og fimm!
Notið þyngd sverðsins.
Þú verður að leiða hana í gildru.
Gefðu mér tíma til að opna hlið.
Búa til hringiðu.
Síðan verður þú að tortíma henni svo hún geti aldrei snúið aftur.
Það verður ekki auðvelt, Alex.
Við getum þetta.
Við höfum ekkert val.
Við verðum að gera það.
Allar hersveitir, verið viðbúnar.
Nú byrjar þetta. Gangi ykkur vel.
Búið ykkur undir orrustu!
Þeir fóru gegnum hliðin.
Bíðið. Bíðið.
Núna. Af stað!
Af stað! Af stað!
Bakkaðu. Færum okkur.
Ég hef aldrei bakkað áður.
Nei!
Fjandinn!
Varið hersveit Bedders við. Þeir koma í gegn.
Toga!
Árás!
Sleppið hestunum! Einn.
Tveir.
Þrír.
Fjórir.
Árás!
Áfram!
Við þurfum liðsauka.
Vinstri dyrnar. Fljótt!
Gættu þín. Farðu til baka.
Hjálpið okkur. Hjálp!
Til baka!
Farið til baka! - Hörfið!
Haldið röðinni.
Herra Lance og lafði Kaye eru borin ofurliði.
Herra Beddersvere er í einvígi.
Fyrirskipun um að hörfa. Farið til baka!
Hittumst á þakinu.
Þeir eru of margir.
Hörfið! - Hörfið!
Farið til baka. - Fljótt!
Farið til baka!
Áfram.
Hraðar.
Áfram!
Varnarvegg! - Varnarvegg!
Reisið varnarvegginn!
Fljótt! - Hersveit, í hornið fjær.
Áfram. Farið í skjól. - Áfram. Farið í skjól.
Vel gert. Áfram!
Fljótt. - Þarna. Hlaupið!
Vel gert. Áfram!
Þeir skipta þúsundum. - Hvar er Morgana?
Varnarveggurinn heldur ekki lengi.
Kannski kemur hún ekki. Kannski er þessu lokið.
Hvar er Merlín?
Sæll, Merlín.
Alltaf jafn unglegur.
Barnaher.
Hélstu að ég myndi sýna þeim miskunn?
Er þetta áætlunin þín eftir öll þessi ár?
Þarna ertu.
Þú veist ekki hvað miskunn er.
Þessi börn eru betri og göfugri
en þú færð nokkru sinni skilið.
En, Merlín,
ég hef séð þau í upphituðu hreysunum sínum,
með dótið sitt og glingur.
Fávís um náttúruna
og galdra.
Heldurðu að þessar litlu rottur verðskuldi ríkið?
Þetta sverð? Arfleifð mína?
Merlín. - Merlín!
Já, ég held það.
Við erum fortíðin, Morgana.
Framtíðin er þeirra, ekki okkar.
Þau eiga sér enga framtíð.
Áfram. Hafið reipin tilbúin!
Alex, ekki deyja.
Ég geri mitt besta.
Heyrðu, komdu og náðu því!
Hérna. Komdu og náðu því!
Bedders, núna.
Hjálpaðu mér!
Áfram.
Togaðu í það.
Toga! Toga!
Leitið skjóls.
Áfram.
Heyrðu.
Heyrðu!
Þú þarna!
Lance, Kaye, núna!
Kyrkið hana. Látið hana hætta að spúa eldi!
Tilbúinn? - Af stað!
Grípið reipið! - Koma svo.
Togið! Fastar!
Ekki sleppa.
Merlín, við náðum henni. Við erum tilbúin.
Merlín!
Kastið jakka til mín.
Látið hann fá jakka!
Merlín, talaðu við mig. Er allt í lagi með þig?
Mér þykir það leitt.
Ég á ekkert eftir.
Ég brást þér.
Nei, ekki ennþá.
Töfralyf. Fljótt.
Ís, kirsuberjagos og kjúklingabitar
í vökvaformi.
Alex, við getum ekki haldið henni mikið lengur.
Æðislegt! Þú stóðst þig vel.
Vel gert. Vel gert.
Til hamingju, okkur tókst það. Þér tókst það.
Góður bardagi. Okkur tókst það. Vel gert!
Til hamingju. - Já!
Hetjur, öll sömul!
Já, hetjur!
Já! Já! Já!
Frábært. Við börðumst.
Vel barist!
Ég hef séð margar og miklar orrustur á ævinni.
Umsátrið við Guinnion-virkið,
Saxar stöðvaðir á Badon-hæð.
Ég segi það satt. Engir börðust af sama hugrekki
og þið gegn Morgönu og Mortes Milles.
Þið fóruð fram úr mínum björtustu vonum.
Merlín, við unnum orrustuna,
en Bretland er ennþá eins og áður.
Hvernig getum við breytt því?
Hver tekur mark á okkur, jafnvel þótt við höfum sverðið?
Það er satt. Við erum bara krakkar.
Það kann að vera en hafið það hugfast
að í hverju barni býr gömul og vitur sál.
Og fávíst barn í gamalli sál.
Þið þurfið hugsanlega að heyja fleiri orustur.
Ekki endilega við djöfla eða fallna riddara
og kannski ekki með sverðum og hersveitum.
Þótt þið beitið ekki Excalibur,
vitið þið fyrir hvað sverðið stendur
og fyrir hvað þið standið.
Herra Beddersvere.
Ég gaf þér kraft til að tvöfalda málm.
Ég ætlaði að afturkalla hann
en sé nú að þér er treystandi fyrir honum.
Er það?
Í alvöru?
Takk, Merlín.
Ég lofa að ég mun aðeins nota hann til góðs.
Herra Lance, lafði Kaye,
þið eruð hugrökk, trúföst og göfug.
Þið lærðuð að berjast fyrir aðra en ykkur sjálf.
Þið eruð sannir riddarar hringborðsins.
Takk, Merlín.
Alexander.
Ég fékk þessa bók lánaða hjá þér, og breytti henni svolítið.
RIDDARAR HRINGBORÐSINS
Takk, Merlín.
Ríki verður aldrei betra en leiðtogar þess.
Þið verðið framúrskarandi leiðtogar.
.:: TWA - Your Source Of Quality! ::. www.nordicB.org